مکنون میامین

قانون حمایت از نشانه های جغرافیایی مصوب 7/11/1383


فصل اول ـ تعاریف
ماده 1ـ اصطلاحات به كاربرده شده در این قانون دارای معانی زیر می باشند:
الف ـ نشانه جغرافیایی: نشانه ای است كه مبدأ كالایی را به قلمرو، منطقه یا ناحیه ای از كشور منتسب می سازد، مشروط بر این كه كیفیت و مرغوبیت، شهرت یا سایر خصوصیات كالا اساساً قابل انتساب به مبداء جغرافیایی آن باشد.
ب ـ كالا، یعنی هرگونه محصول طبیعی و كشاورزی و یا فرآورده های آن یا صنایع دستی و یا تولیدات صنعتی.
ج ـ كنوانسیون پاریس، یعنی مصوبه مورخ 1261 هجری شمسی (1883 میلادی) اتحادیه عمومی بین المللی معروف به پاریس برای حمایت از مالكیت صنعتی و تغییرات بعدی آن كه به تصویب جمهوری  اسلامی  ایران رسیده  است.
دـ تولید كننده، یعنی هر شخصی كه به تولید و فرآوری محصولات كشاورزی دامی و غذائی یا ساخت و تولید ابزار صنعتی و مصنوعات دستی اشتغال دارد یا از مواد طبیعی به منظور تولید بهره برداری می كند یا در تجارت محصولات مذكور فعالیت می كند.
فصل دوم ـ حمایت از نشانه های جغرافیایی
ماده 2 ـ هـر شخـص یـا هـرگروه ذی نفع می تواند در خصوص نشانه های جغرافیایی به منظور جلوگیری از اعمال زیر یا مطالبه ضرر و زیان ناشی از آنها در دادگاه اقامه دعوی نماید:
الف ـ معرفی و انتساب غیر واقعی و گمراه كننده مبداء جغرافیایی كالا.
ب ـ هرگونه استفاده از نشانه های جغرافیایی كه مطابق ماده (10مكرر) كنوانسیون پاریس مصداق رقابت نامشروع باشد.
ماده 3 ـ الف ـ نشانه جغرافیایی اعم از اینكه ثبت شده یا نشده باشد اگر دارای شرایط بند (الف) ماده (1) باشد، مورد حمایت قرار می گیرد و در دعاوی موضوع این قانون، هرگاه نشانه ای به ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی است كه نشانة ثبت شده، با تعریف بند (الف) ماده (1) انطباق دارد.
ب ـ نشانه جغرافیایی مطابق با تعریف بند (الف) ماده (1) در مقابل نشانه جغرافیایی كه مبداء كالاهای آن به درستی قید شده است ولی به طور نادرست به عموم اعلام شود كه مبداء آنها محل دیگری است، مورد حمایت قرار خواهد گرفت.
ماده 4 ـ نشانه های جغرافیایی هم نام اگر واقعی و منطبق با موازین بند (الف) ماده(1) باشند با رعایت بند (ب) ماده(3) به طور مساوی مورد حمایت قرار می گیرند.
سازمان ثبت اسناد و املاك برای گمراه نشدن مصرف كنندگان و تضمین رفتار برابر و منصفانه با تولیدكنندگان مربوط، شرایطی را تعیین خواهد كرد كه بر طبق آنها نشانه های هم نام از یكدیگر ممتاز گردند.
ماده 5 ـ نشانه های جغرافیایی زیر مورد حمایت نیستند:
الف ـ نشانه هایی كه با تعریف بند(الف) ماده(1) منطبق نباشد.
ب ـ نشانه هایی كه بر خلاف موازین شرعی، اخلاق حسنه و یا نظم عمومی باشند.
ج ـ نشانه هایی كه در كشور مبداء خود حمایت نمی شوند یا حمایت از آنها متوقف شده است یا متروك گردیده اند، در چارچوب معاهداتی كه كشور ایران به آنها ملحق شده است.
ماده 6 ـ هر شخصی كه مرتكب اعمال مندرج در ماده(2) شود علاوه بر جبران خسارت به جزای نقدی از ده میلیون (000/000/10) ریال تا پنجاه میلیون (000/000/50) ریال یا حبس تعزیری از نود و یك روز تا شش ماه و یا هر دو مجازات محكوم خواهد شد.
تبصره ـ در صورت لزوم، دادگاه می تواند به درخواست مدعی خصوصی دستور موقت مناسب صادر كند.
فصل سوم ـ ثبت نشانه های جغرافیایی
ماده 7 ـ اظهارنامه ثبت نشانه جغرافیایی، توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاك كشور تسلیم می شود:
الف ـ هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروههایی از این اشخاص كه در مكان جغرافیایی مندرج در اظهارنامه به تولید كالای مذكور در آن مشغولند.
ب ـ هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری كالای مورد ثبت.
ماده 8 ـ موارد زیر باید در اظهارنامه قید شود:
الف ـ نام، نشانی، تابعیت و سمت قانونی تسلیم كننده.
ب ـ نشانه جغرافیایی كه ثبت آن درخواست شده است.
ج ـ مكانی كه نشانه جغرافیایی به آن مربوط است.
د ـ كالایی كه نشانه جغرافیایی به آن مربوط است.
ه‍ـ كیفیت، مرغوبیت، شهرت و سایر خصوصیات كالایی كه نشانه جغرافیایی برای آن به كار می رود.
تبصره ـ هزینه های ثبت اظهارنامه از متقاضی ثبت دریافت خواهد شد.
ماده 9 ـ نحوه و مراحل ثبت اظهارنامه به قرار زیر است:
الف ـ سازمان ثبت اسناد و املاك كشور اظهارنامه را از نظر مطابقت با بند (ب) ماده(5) و مواد (7) و (8) این قانون و آیین نامه اجرائی آن بررسی كرده، در صورت دارا بودن شرایط، آن را آگهی می كند.
ب ـ در صورت عدم رعایت شرایط مقرر در بند (الف) ذی نفع یا مقام صلاحیتدار می تواند بر طبق آیین نامه اجرائی این قانون، اعتراض خود را نسبت به تقاضای ثبت نشانه جغرافیایی به سازمان ثبت اسناد و املاك كشور تسلیم نماید.
ج ـ سازمان ثبت اسناد و املاك كشور نسخه ای از اعتراضیه را به متقاضی ثبت ابلاغ می كند. متقاضی مكلف است ظرف مهلت مقرر به آن پاسخ دهد. عدم ارسال پاسخ از سوی متقاضی در موعد مقرر به منزله انصراف از تقاضای ثبت است.
د ـ هرگاه متقاضی متقابلاً پاسخی ارسال دارد، سازمان ثبت اسناد و املاك كشور نسخه ای از آن را در اختیار معترض قرار می دهد و پس از بررسی نظرات طرفین، در مورد وارد بودن یا نبودن اعتراض تصمیم می گیرد.
 ه‍ـ هرگاه سازمان ثبت اسناد و املاك كشور تشخیص دهد كه شرایط مندرج در بند (الف) این ماده رعایت شده و به تقاضای ثبت نیز اعتراض نشده یا اعتراض رد گردیده، نشانه جغرافیایی را ثبت كرده و آگهی لازم را در این خصوص منتشر می كند و گواهینامه ثبت را به نام متقاضی ثبت صادر خواهدكرد.
ماده 10ـ تولید كنندگان در صورت تحقق شرایط زیر مجازند از نشانه های جغرافیایی ثبت شده استفاده كنند:
الف ـ كالا دارای كیفیت، مرغوبیت، شهرت و سایر خصوصیات مذكور در گواهینامه ثبت مربوطه باشد.
ب ـ محل فعالیت تولید كننده منطقه جغرافیایی مذكور در گواهینامه ثبت باشد.
ماده 11ـ هر ذی نفع یا مقام صلاحیتدار می تواند موارد زیر را از دادگاه بخواهد:
الف ـ ابطال ثبت نشانه جغرافیایی كه شرایط مقرر در ماده(5) در مورد آن رعایت نشده است.
ب ـ اصلاح ثبت نشانه، به این علت كه نشانه موجود در گواهینامه ثبت با نشانه مورد نظر مطابقت ندارد و یا این كه كیفیت، مرغوبیت، شهرت و یا سایر خصوصیات كالایی كه نشانه مبداء جغرافیایی برای آن استفاده می شود، در گواهینامه مربوط ذكر نشده یا ناقص است.
در هر دعوی كه بر طبق این ماده اقامه می شود، دادخواست ابطال یا اصلاح به (مالك نشانه) یا قائم مقام قانونی او ابلاغ می شود و به هزینه خواهان از طریق آگهی در روزنامه رسمی و یكی از روزنامه های محلی به اطلاع عموم اشخاص ذی نفع می رسد.
ماده 12ـ سازمان ثبت اسناد می تواند در صورت وجود اشتباهات شكلی با اطلاع ذی نفع پس از بررسی دلائل و مدارك مستند نسبت به تصحیح اشتباه تصمیم گیری و اقدام كند.
تبصره ـ چنانچه رفع اشتباه مستلزم تغییر در ثبت نشان باشد این امر تابع مقررات مواد (7)، (8)، (9) و بند (ب) ماده(5) این قانون خواهدبود.
ماده 13ـ رسیدگی به اختلافاتی كه به موجب این قانون و آیین نامه اجرائی آن باید به دادگاه ارجاع شود در صلاحیت دادگاه عمومی تهران می باشد.
ماده 14ـ سازمان ثبت اسناد و املاك كشور، از ثبت هر علامت تجارتی برای كالایی كه به طور غیرواقعی منسوب به مبداء جغرافیایی شده است یا موجب گمراهی عموم نسبت به مبداء اصلی كالا می گردد خودداری می نماید. هر ذی نفع می تواند ابطال ثبت اینگونه علامت های تجارتی را از دادگاه بخواهد.
ماده 15ـ استثنائات مربوط به استفاده كننده قبلی:
الف ـ این قانون مانع از استفاده مستمر یا مشابه از نشانه جغرافیایی برای كالا و خدمات متعلق به كشور دیگر توسط اتباع یا اشخاص مقیم ایران كه از آن نشانه جغرافیایی به صورت مستمر برای همان كالاها یا خدمات به مدت حداقل ده سال قبل از تصویب این قانون با حسن نیت استفاده كرده اند، نخواهد بود.
ب ـ هرگاه علامت تجارتی در ایران با حسن نیت تقاضا یا ثبت شده باشد و یا حقوق مربوط به علامت تجارتی از طریق استفاده با حسن  نیت تحصیل شده باشد چنانچه موارد مذكور قبل از تاریخ اجرای این قانون یا قبل از حمایت از مبداء جغرافیایی در كشور مبداء باشد، این قانون به قابلیت ثبت یا اعتبار ثبت علامت تجارتی، یا حق استفاده از علامت تجارتی بر اساس این كه این علامت تجارتی عین یا مشابه نشانه جغرافیایی است، لطمه ای وارد نخواهدكرد.
ج ـ این قانون در مورد نشانه جغرافیایی متعلق به كشور دیگری برای نوعی كالاها یا خدمات كه عین واژه متداول در زبان رایج در ایران به عنوان  نامی متداول برای آن كالاها و خدمات باشد قابل اعمال نخواهد بود.
د ـ درخواست مقرر در فصل دوم این قانون، علیه استفاده یا ثبت علامت تجارتی، باید ظرف مدت پنج سال پس از این كه استفاده سوء از نشانه مورد حمایت برای عموم در ایران معلوم شد یا پنج سال پس از تاریخ ثبت علامت تجارتی در ایران، تسلیم گردد مشروط بر این كه علامت تجارتی ثبت شده تا آن تاریخ منتشر شده و تاریخ مذكور زودتر از تاریخی باشد كه استفاده سوء برای عموم در ایران معلوم شده است و همچنین مشروط بر این كه نشانه جغرافیایی با سوء نیت استفاده یا ثبت نشده باشد.
ه‍ـ این قانون به هیچ وجه به حقوق اشخاص در خصوص استفاده از نام خود یا نام سلف خود در تجارت لطمه ای نخواهد زد به استثناء مواردی كه نام مذكور به  طریقی استفاده شود كه سبب گمراهی عموم گردد.
ماده 16 ـ آیین نامه اجرائی این قانون شامل موارد و تعرفه هزینه های مربوط به اظهارنامه های ثبت نشانه های مبداء جغرافیایی ظرف شش ماه از تاریخ تصویب با رعایت مفاد این قانون و كنوانسیون های مربوط كه دولت ایران به آنها ملحق شده توسط سازمان ثبت اسناد و املاك كشور تهیه می شود و به تصویب رئیس قوه قضائیه می رسد. موارد و تعرفه های مذكور هر سه سال یكبار قابل تجدیدنظر است.() و ()


Flag Counter
طراحی سایت