مکنون میامین

آیین نامه اجرائی قانون جامع كنترل و مبارزه ملی با دخانیات مصوب 1/7/1386 هیأت وزیران با اصلاحات بعدی


ماده 1 ـ در این آیین نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به كار می رود:
1ـ قانون: قانون جامع كنترل و مبارزه ملی با دخانیات ـ مصوب 1385 ـ .
2ـ ستاد: ستاد كشوری كنترل و مبارزه با دخانیات.
3ـ تبلیغ: هرگونه فعالیت یا اقدام كه به شكل مستقیم یا غیرمستقیم در معرفی، تحریك و تشویق افراد به  خرید و مصرف محصولات دخانی انجام شود.
4ـ بسته بندی: محصولات دخانی عرضه شده در بسته هایی از قبیل پاكت، كارتن، قوطی و لفافه.
5 ـ محصولات دخانی: هر ماده یا فرآورده ای كه تمام یا بخشی از ماده خام تشكیل دهنده آن گیاه توتون یا تنباكو یا مشتقات آن (به استثناء مواد دارویی مجاز ترك دخانیات به تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی) باشد.
6 ـ استعمال دخانیات: هرگونه مصرف مواد دخانی از قبیل دودكردن، مكیدن، جویدن یا استنشاق از راه بینی و دهان .
7 ـ سازمانهای غیردولتی: تشكل ها و نهادهای غیردولتی و مردمی از قبیل « انجمن»، «جمعیت»، « كانون»، « مركز»، « گروه»، « مجمع»، « خانه» و « مؤسسه» كه توسط گروهی از اشخاص حقیقی یا حقوقی غیردولتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط تأسیس شده و به تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی پیشگیری از استعمال محصولات دخانی و یا مبارزه با تولید، استعمال و ترویج مواد دخانی هدف اصلی یا از جمله اهداف آنها می باشد.
8 ـ اماكن عمومی: محل هایی كه مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم است از قبیل اماكن متبركه دینی، بیمارستانها، درمانگاهها، سالنهای نمایش، سینماها، فضاهای عمومی مهمانخانه ها و مهمانسراها و میهمانپذیرها، خوراك سراها (رستورانها)، قهوه خانه ها، كارخانجات، گنجینه ها (موزه ها)، پایانه های مسافربری، فروشگاههای بزرگ، اماكن فرهنگی، اماكن ورزشی، كتابخانه های عمومی، مدارس، دانشگاهها و مراكز آموزشی و پژوهشی، وسائل نقلیه عمومی، مؤسسات و سازمانهای دولتی و عمومی، نهادهای انقلاب اسلامی، بانكها و شهرداریها و هر نوع مركز و محل جمعی دیگر.
ماده 2 ـ تبلیغ محصولات دخانی به هر نحو ممنوع است.
ماده 3 ـ استفاده از نام و علامت تجاری شركتهای تولیدكننده انواع فرآورده های دخانی بر روی دیگر كالاها كه تبلیغ مصرف مواد دخانی محسوب شود، ممنوع است.
ماده 4 ـ فروش و عرضه محصولات دخانی توسط عاملین مجاز نباید به نحوی باشد كه نمایانگر تبلیغ محصولات دخانی برای عموم باشد.
ماده 5 ـ اعطاء هر گونه كمك، اعانه و حمایت اعم از مادی و غیر مادی توسط تولیدكنندگان، واردكنندگان و صادركنندگان محصولات دخانی كه تبلیغ محصولات دخانی محسوب شود، ممنوع است.
ماده 6 ـ ورود، تولید، توزیع، خرید و فروش هر نوع وسائل و كالای تبلیغی محصولات دخانی ممنوع است. با كالاها و وسائل مكشوفه تبلیغی طبق مقررات عمل خواهد شد.
ماده 7 ـ به منظور حفظ سلامت عمومی به ویژه محافظت در مقابل استنشاق تحمیلی دود محصولات دخانی، استعمال این مواد در اماكن عمومی ممنوع است.
ماده 8 ـ مسؤولیت اجرای ممنوعیت استعمال دخانیات در اماكن عمومی و سایر اماكن مندرج در قانون با مدیران یا كارفرمایان یا متصدیان اماكن مربوط است.
ماده 9 ـ متصدیان، كارفرمایان و مسؤولین اماكن عمومی موظفند تابلوهای هشداردهنده مبنی بر ممنوعیت مصرف محصولات دخانی در نقاط مناسب و در معرض دید عموم نصب نمایند.
ماده 10 ـ فروش محصولات دخانی به افراد از طریق اینترنت و دستگاههای خودكار فروش ممنوع است.
ماده 11 ـ فروشنده باید در صورت مشكوك بودن سن خریدار، مدرك شناسایی مبنی بر داشتن حداقل (18) سال سن را از وی تقاضا كند.
ماده 12 ـ فروش و عرضه محصولات دخانی توسط اشخاص حقیقی و حقوقی بدون پروانه فروش ممنوع است.
ماده 13 ـ  وزارت بازرگانی موظف است فهرست اشخاص حقیقی و حقوقی را كه طبق ماده (7) قانون دارای پروانه فروش (فروشندگان مجاز) محصولات دخانی می باشند در اختیار ستاد قرار دهد.
تبصره ـ مجوز عاملیت بازرگانی محصولات دخانی توسط شركت دخانیات ایران بر اساس قوانین و مقررات مربوط صادر خواهد شد.
ماده 14 ـ نیـروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران موظف است در كلیه مراحل اجرائی عملیات بازرسی اماكن عمومی و محل‏های عرضه مواد دخانی همكاری لازم را با مأمورین و بازرسین وزارتخانه های بهداشت، درمان و آموزش پزشكی و بازرگانی به عمل آورد.
ماده 15 ـ كلیه مأمورین بهداشتی و سایر مأمورین ذی ربط در اجرای این قانون موظفند گزارشهای خود را حسب مورد جرائم موضوع این قانون برای مراجع ذی صلاح ارسال دارند.
ماده 16 ـ كلیه محصولات دخانی باید در بسته بندی و با شماره سریال و برچسب ویژه شركت دخانیات ایران عرضه یا به فروش برسد. درج عبارت « مخصوص فروش در ایران» بر روی كلیه بسته بندیهای فرآورده های دخانی وارداتی الزامی است.
تبصره 1 ـ فروش محصولات دخانی به صورت فله ای، باز و یا نخی ممنوع است.
تبصره 2 ـ فروشگاههای واقع در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی نیز ملزم به رعایت این ماده هستند.()
ماده 17ـ به منظور جلوگیری از ورود محصولات دخانی، وزارتخانه های كشور و بازرگانی، بهداشت، درمان و آموزش پزشكی، صنایع و معادن و امور خارجه هماهنگی لازم را با كشورهای همسایه به عمل آورند و گزارش آن را به ستاد ارسال نمایند.
ماده 18ـ شركت دخانیات ایران موظف است استانداردهای ملی را در تولید و عرضه محصولات دخانی رعایت نماید. تولید و واردات محصولات دخانی مغایر با معیارهای تعیین شده در قوانین مربوط و این آیین نامه و دستورالعمل های مرتبط ممنوع است.
شركت دخانیات ایران موظف است با اعمال برنامه ریزی و با هماهنگی ستاد سطح زیر كشت توتون و تنباكو را بر اساس نیاز كارخانجات داخلی تعیین نماید و از افزایش سطح زیر كشت بیشتر از نیاز كارخانجات داخلی با هماهنگی نیروی انتظامی جلوگیری به عمل آورد.
وزارتخانه های جهاد كشاورزی و صنایع و معادن موظفند در صورت كاهش میزان نیاز به توتون و تنباكو كارخانجات داخلی، جایگزین تدریجی زراعت توتون و تنباكو را با سایر محصولات كشاورزی در الگوی كشت مناطق تولید و فرآوری محصولات دخانی مورد مطالعه و اجرا قرار دهند.
تبصره ـ پرداخت یارانه در زمینه كاشت، داشت و برداشت توتون و تنباكو به هر شكل مجاز نمی باشد.
ماده 19ـ تا دو درصد (2%) از سرجمع مالیات مذكور در ماده (8) قانون در بودجه سنواتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی منظور می گردد تا برای تحقق اهداف مبارزه و كنترل استعمال مواد دخانی در اختیار سازمانها، مؤسسات و جمعیتها قرار گیرد.
تبصره ـ ستاد ضوابط كمك به سازمانهای غیردولتی را تعیین و تصویب خواهدكرد.
ماده 20 ـ هر سه سال یكبار، حداقل و حداكثر جزای نقدی مقرر در قانون به پیشنهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی بر اساس نرخ رسمی تورم سالانه كه توسط بانك مركزی اعلام می شود با تصویب هیأت وزیران افزایش می یابد.
ماده 21ـ دستگاههای موضوع ماده (160) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موظفند برنامه های آموزشی و تبلیغی مصوب ستاد را برای پیشگیری از استعمال دخانیات و مبارزه با آن، اجراء نمایند.
ماده 22ـ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی موظف است تسهیلات و امكانات آزمایشگاهی لازم را برای تعیین مواد و تركیبات منتشره مواد دخانی فراهم نماید.
ماده 23ـ دستگاههای ذی ربط به ویژه شركت دخانیات ایران موظفند اطلاعات مورد نیاز در رابطه با مفاد این آیین نامه را در اختیار ستاد قراردهند.
ماده 24ـ دبیرخانه ستاد در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی مستقر است و معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی دبیر ستاد خواهدبود.
ماده 25ـ وظائف دبیرخانه ستاد به شرح زیر تعیین می گردد:
1ـ انجام بررسیهای لازم در خصوص پیشنهادهای قابل طرح در ستاد و تنظیم دستورجلسات آن.
2ـ پیگیری مصوبات ستاد.
3ـ راه اندازی كارگروههای تخصصی ملی و استانی و نظارت بر آنها.
4ـ انجام هماهنگیهای لازم با سایر وزارتخانه ها و سازمانها برای دعوت آنها به شركت در جلسات بر حسب مورد.
5 ـ تدوین و ارائه گزارش عملكرد ستاد.
6 ـ انجام سایر اموری كه توسط ستاد به دبیرخانه محول می گردد.
7 ـ جمع آوری و ثبت اطلاعات و آمار.
8 ـ هماهنگی امور اجرائی مربوط به قانون.
9 ـ تهیه و تدوین دستورالعمل ها و پیشنهاد راهبردها به ستاد.
ماده 26 (اصلاحی 15/7/1387) ـ تعداد اعضاء، تركیب، وظائف و سایر مقررات مربوط به كارگروههای تخصصی در چارچوب وظائف ستاد مطابق دستورالعملی است كه با رعایت قوانین و مقررات به تصویب ستاد می رسد.


Flag Counter
طراحی سایت