مکنون میامین

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به كنوانسیون بین المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید مصوب 4/11/1363


 ماده واحده ـ كنوانسیون بین المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید مورخ نهم آذر 1352 ( سی ام نوامبر 1973) مشتمل بر یك مقدمه و 19 ماده به  شرح پیوست تصویب و اجازه تسلیم سند الحاق آن به دولت داده می شود.
از كنوانسیون بین المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید
...
 ماده 1ـ 1 ـ كشورهای طرف این كنوانسیون اعلام می دارند كه آپارتاید جنایتی بر علیه بشریت بوده و اعمال غیر انسانی كه ناشی از سیاستها و رویه های آپارتاید  و نیز سیاستها و روشهای مشابه جدایی نژادی و تبعیض به ترتیبی كه در ماده 2 این كنوانسیون تعریف شده است، می باشند كه اصول و حقوق بین المللی  و به خصوص مقاصد و اصول منشور ملل متحد را نقض می كنند و نیز تهدیدی جدی علیه صلح و امنیت بین المللی به شمار می آیند.
2 ـ كشورهای طرف این كنوانسیون، سازمانها، مؤسسات و افرادی كه مرتكب جنایت آپارتاید گردیدند را مجرم اعلام می دارند.
 ماده 2 ـ از نظر این كنوانسیون واژه «  جنایت آپارتاید» كه سیاستها و رویه های مشابه جدایی نژادی و تبعیض نژادی را كه در آفریقای جنوبی اعمال می گردد، شامل می شود، به دیگر اعمال غیر انسانی كه به منظور ایجاد و برقراری سلطه یك گروه نژادی بر گروه نژادی دیگر انجام می گردد و به طور  سیستماتیك آنان را مورد ظلم قرار می دهد نیز اطلاق می گردد.
 الف ـ انكار حق حیات یا آزادی شخصی در مورد عضو یا اعضاء یك گروه و یا گروههای نژادی از طریق:
1 ـ قتل عضو یا اعضاء یك گروه و یا گروه های نژادی.
2 ـ وارد آوردن صدمات شدید روحی و جسمی بر یك گروه و یا گروههای نژادی به وسیله نقض آزادی و یا حیثیت آنها و یا شكنجه نمودن، یا انجام  رفتار و یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و ترذیلی در مورد آنان.
3 ـ از طریق خودسرانه و حبس غیر قانونی اعضاء گروه و یا گروههای نژادی.
ب ـ تحمیل تعمدی شرایط زندگی بر یك گروه و یا گروه های نژادی كه غرض از آن نابودی تمام یا قسمتی از گروه و یا گروههای مزبور باشد.
ج ـ هرگونه اقدامات قانونی و یا اقدامات دیگر كه منظور از آنها بازداشتن گروه و یا گروههایی از مشاركت در زندگی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و  فرهنگی كشور ایجاد تعمدی شرایطی جهت جلوگیری از توسعه یك چنین گروه یا گروههایی به خصوص با محروم كردن اعضاء یك گروه و یا گروههای  نژادی از حقوق بشر و آزادیها شامل:  حق كار، حق تشكیل اتحادیه های كارگری مجاز، حق تحصیل، حق ترك و بازگشت به وطن، حق داشتن ملیت، حق  آزاد بودن در رفت و آمد با اقامت، حق آزادی عقیده و بیان، حق آزادی تشكیل مجمع و یا انجمن مسالمت آمیز.
 د ـ هرگونه اقدام از جمله اقدامات قانونی كه منظور از آنها تقسیم جمعیت بر اساس مرزهای نژادی از طریق ایجاد جایگاهها و محله های جداگانه برای  اعضاء گروه و یا گروههای نژادی، تحریم ازدواج های مختلط در بین اعضاء گروههای نژادی مختلف، سلب مالكیت ارضی از اعضاء یك گروه یا گروههای نژادی باشد.
ه‍ـ استثمار از نیروی كار اعضاء گروههای نژادی به خصوص با تكلیف نمودن كار اجباری به آنان.
 و ـ تعقیب و آزار سازمانها و اشخاصی كه مخالف آپارتاید باشند، از طریق محروم نمودن آنان از حقوق و آزادیهای سیاسی.
 ماده 3 ـ مسؤولیت جزائی بین المللی، صرف نظر از انگیزه در مورد افراد و یا اعضاء سازمانها، و مؤسسات و نمایندگان دولت اعم از این كه در كشوری كه این اقدامات انجام گردیده و یا در كشور دیگری اقامت دارند، طبق شرایط ذیل به اجراء گذارده می شود:
 الف ـ ارتكاب شركت در تحریك مستقیم و یا مواضعه در انجام اعمال ذكر شده در ماده 2 این كنوانسیون.
ب ـ  همدستی مستقیم، تشویق و یا همكاری در ارتكاب جنایت آپارتاید.
 ماده 4 ـ كشورهای طرف قرار داد این كنوانسیون تعهد می نمایند:
 الف ـ تدابیر قانونی و یا تدابیر ضروری به منظور منع و همچنین جلوگیری از هرگونه تشویق جنایت آپارتاید و یا سیاستهای مشابه جدایی نژادی طلبی  و یا مظاهر آن تصویب نمایند، اشخاصی را كه مرتكب این جنایت گردیده اند مجازات نمایند.
 تصویب تدابیر قانونی، قضائی و اجرائی برای تعقیب، محاكمه و مجازات افراد مسؤول و یا متهم به اعمالی كه در ماده 2 این كنوانسیون تعریف گردیده است بر طبق صلاحیت خود، خواه این افراد در قلمرو كشوری كه در آنجا این اعمال را مرتكب گردیده اند سكنی داشته باشند یا اتباع آن دولت و یا  دولت دیگری بوده و یا فاقد تابعیت باشند.
 ماده 5 ـ افراد متهم به ارتكاب اعمالی كه در ماده 2 این كنوانسیون بیان گردیده است، ممكن است توسط دادگاه ذی صلاح هر كشور طرف این كنوانسیون كه در مورد شخص متهم دارای صلاحیت قضائی دولت، محاكمه و یا توسط دیوان كیفری بین المللی از سوی آن كشورهای طرف كه صلاحیت آن را  پذیرفته اند محاكمه شوند.
 ماده 6 ـ كشورهای طرف این كنوانسیون تعهد می نمایند كه تصمیمات اتخاذ شده توسط شورای امنیت را كه هدفش جلوگیری، منع و مجازات جنایت  آپارتاید است طبق منشور سازمان ملل متحد قبول و اجراء نمایند و در اجرای تصمیمات اتخاذ شده توسط دیگر ارگانهای ذی صلاح سازمان ملل به منظور  نیل به مقاصد این كنوانسیون، همكاری نمایند.
 ماده 7ـ 1ـ كشورهای طرف این كنوانسیون تعهد می نمایند كه گزارشهای ادواری در مورد تدابیر قانونی، قضائی، اجرائی و یا تدبیر دیگری كه تصویب نموده اند به  گروهی كه بر طبق ماده 9 این كنوانسیون تشكیل شده است تسلیم نمایند و مقررات این كنوانسیون را به مورد اجراء گذارند.
2 ـ نسخی از این گزارشها توسط دبیر كل سازمان ملل متحد به كمیته ویژه آپارتاید ارسال خواهد شد.
 ماده 8 ـ هر كشور طرف این كنوانسیون می تواند از هر ركن ذی صلاح سازمان ملل درخواست نماید، به منظور جلوگیری و منع جنایت آپارتاید بر طبق  منشور ملل متحد هر اقدامی را كه مقتضی می داند به عمل آورد.
 ماده 11ـ 1ـ اعمالی كه در ماده 2 این كنوانسیون ذكر گردیده است نباید از لحاظ استرداد مجرمین جرم سیاسی تلقی گردد.
2 ـ كشورهای طرف این كنوانسیون تعهد می نمایند كه در چنین مواردی طبق قوانین خود و معاهدات معتبر،  اجازه استرداد مجرمین را بدهند.


Flag Counter
طراحی سایت